Wejdź do lasu
Ramana Maharishi
Indie · hinduizm, adwajta wedanta

Ramana Maharishi

1879–1950 · góra Arunaczala, Tiruwannamalaj w południowych Indiach

Szesnastolatek, który przeżył własną śmierć, a potem przez pół wieku uczył jednego pytania: kim jestem?

Postać historyczna.

Otwórz z ilustracjamiobrazy, legendy i inni nauczyciele

Kim był

W 1896 roku szesnastoletni Wenkataraman siedział sam w pokoju w Madurai, gdy ogarnął go nagły lęk przed śmiercią. Zamiast uciekać, położył się, wstrzymał oddech i jakby przeżył umieranie. Odkrył, że ciało jest martwe, a mimo to coś w nim jest świadome i nietknięte. Ten stan już go nie opuścił.

Kilka tygodni później bez słowa wyjechał z domu do świętej góry Arunaczala. Przez lata siedział w świątyniach i jaskiniach, prawie się nie odzywając. Ludzie zaczęli przychodzić, żeby po prostu przy nim posiedzieć.

Wokół niego wyrosła aśrama, do której przyjeżdżali goście z całego świata. Żył bardzo skromnie, pomagał w kuchni, kroił warzywa i był czuły dla zwierząt, które przychodziły do aśramy: krów, psów, małp i wiewiórek.

Czego uczył

Zapytaj, kim jestem

Kiedy pojawia się myśl, zapytaj: komu się ona pojawia? Mnie. A kim jestem ja? Szukając źródła słowa ja, umysł cichnie i zostaje czysta świadomość.

Cisza uczy najlepiej

Ramana mówił, że najwyższą naukę przekazuje cisza. Wielu ludzi wspominało, że przy nim myśli same się uspokajały.

Nie trzeba uciekać od świata

Można żyć w rodzinie, pracować i zarazem pamiętać o swoim prawdziwym ja.

Najpierw zmień siebie

Pytany, jak pomóc światu, odpowiadał, że najlepszą służbą dla świata jest poznanie samego siebie.

Jego słowa

„Twoje własne urzeczywistnienie jest największą służbą, jaką możesz oddać światu.”
Rozmowy z Ramaną Maharishim
„Szczęście jest twoją naturą. Nie jest złe go pragnąć. Złe jest szukanie go na zewnątrz, skoro jest w środku.”
Rozmowy z Ramaną Maharishim

Legendy i opowieści

Mrówki w jaskini

Gdy młody Ramana zamieszkał w podziemnej krypcie świątyni, był tak pogrążony w medytacji, że nie zauważał, jak owady i szczury gryzą mu nogi aż do krwi. Wyciągnęli go stamtąd zaniepokojeni ludzie.

Krowa Lakszmi

W aśramie mieszkała krowa Lakszmi, która codziennie przychodziła prosto do Ramany. Kiedy umierała w 1948 roku, czuwał przy niej, położył jej dłoń na głowie i sercu. Pochowano ją w aśramie z honorami, jakie oddaje się świętym.

To legendy i opowieści, nie relacje historyczne.

Co dodano później

Ramana nie zakładał organizacji, nie przyjmował formalnie uczniów i nie dawał inicjacji. Mimo to wokół jego imienia, jak wokół wielu mistrzów, powstał kult, a jego zdjęcia wiszą dziś w domach jak obrazy świętych.

Ciekawostka

Na Zachodzie rozsławił go Brytyjczyk Paul Brunton, który opisał spotkanie z nim w książce A Search in Secret India z 1934 roku. Spotkanie z Ramaną zainspirowało też Somerseta Maughama, który w powieści Ostrze brzytwy opisał indyjskiego mędrca wzorowanego właśnie na nim.

Indie: inni nauczyciele

Źródła