Wejdź do lasu
Teresa z Ávili
Europa · chrześcijaństwo, mistyka hiszpańska

Teresa z Ávili

1515–1582 · Ávila i drogi Kastylii, Hiszpania

Hiszpańska zakonnica, która pisała, że Bóg chodzi między garnkami, i opisała duszę jako zamek z siedmioma komnatami.

Postać historyczna.

Otwórz z ilustracjamiobrazy, legendy i inni nauczyciele

Kim była

Teresa była córką zamożnej rodziny z Ávili. Jej dziadek był nawróconym Żydem, co w ówczesnej Hiszpanii trzeba było ukrywać. Jako dziewczyna czytała romanse rycerskie i lubiła stroje. W wieku dwudziestu lat wstąpiła do klasztoru karmelitanek.

Przez prawie dwadzieścia lat żyła przeciętnie, chorowała, modliła się z trudem. Dopiero około czterdziestki przeżyła głęboką przemianę i zaczęła doświadczać stanów modlitwy, które opisała z niezwykłą szczerością.

Klasztory jej czasów były wygodne i światowe. Teresa założyła własne, ubogie i ciche, w których siostry chodziły boso. Mimo choroby jeździła wozem po całej Hiszpanii i założyła siedemnaście klasztorów. Inkwizycja badała jej pisma, ale niczego nie zakazała.

Czego uczyła

Modlitwa to rozmowa z przyjacielem

Modlić się to nie recytować formułki, tylko przebywać jak z przyjacielem z Kimś, o kim wiemy, że nas kocha.

Twierdza wewnętrzna

Dusza jest jak zamek z kryształu, w którym jest wiele komnat. Idąc do środka, przechodzi się przez kolejne, aż do tej, w której mieszka Bóg.

Bóg w codzienności

Nie trzeba uciekać od obowiązków, żeby być blisko Boga. Można Go spotkać także przy gotowaniu.

Pokora i humor

Teresa umiała śmiać się z siebie i z innych. Powtarzała, że smutny święty to żaden święty.

Jej słowa

„Niech nic cię nie niepokoi, niech nic cię nie przeraża. Wszystko przemija, Bóg się nie zmienia. Cierpliwość osiąga wszystko. Kto ma Boga, temu niczego nie brakuje. Bóg sam wystarczy.”
wiersz Teresy z Ávili, znaleziony w jej brewiarzu
„Bóg chodzi także między garnkami.”
Teresa z Ávili, Księga fundacji 5,8

Legendy i opowieści

Strzała anioła

Teresa opisała widzenie, w którym anioł przebijał jej serce złotą włócznią z ogniem na końcu. Czuła ogromny ból, a zarazem słodycz, której nie chciała się pozbyć. Ten opis wyrzeźbił później Gian Lorenzo Bernini w słynnej rzeźbie Ekstaza świętej Teresy w Rzymie.

Tak traktujesz przyjaciół

Gdy wóz Teresy wywrócił się do zimnej rzeki, a ona przemokła, miała zawołać do Boga ze skargą. Usłyszała podobno: tak traktuję moich przyjaciół. Odpowiedziała: to dlatego masz ich tak mało.

To legendy i opowieści, nie relacje historyczne.

Co dodano później

Po śmierci Teresy jej ciało było dzielone na relikwie, jej ręka trafiła do generała Franco, który trzymał ją przy sobie do śmierci. To smutny przykład, jak mocno może się rozminąć to, czego uczył mistrz, z tym, co z nim zrobiono później. Ona sama pisała o pokorze, prostocie i przyjaźni z Bogiem.

Ciekawostka

Teresa była pierwszą kobietą ogłoszoną doktorem Kościoła, w 1970 roku. Jej książki uchodzą za arcydzieła hiszpańskiej prozy i czyta się je w szkołach.

Europa: inni nauczyciele

Źródła