
Wiły
Vila (po serbsku i chorwacku), samowiła (po bułgarsku)
Piękne istoty kobiece gór, chmur i źródeł z wierzeń Słowian południowych. Bywały groźne dla tych, którzy wtargnęli w ich krąg, ale pomagały bohaterom. W serbskiej epice wiła Ravijojla jest przyjaciółką bohatera Marka Kraljevicia.
Jak pewna jest ta wiedza
Wierzenia ludowe
Skąd o tym wiemy
Pieśni epickie i etnografia Serbów, Chorwatów i Bułgarów (m.in. zbiory Vuka Karadžicia).
Co wierzono
Nie wchodzono w krąg wydeptanej trawy, gdzie tańczyły wiły. Przy źródłach zostawiano dla nich drobne dary. Wierzono, że obrażona wiła może zranić strzałą lub odebrać rozum.
Gdzie
Słowianie południowi
Ciekawostka
W Polsce słowo „wiła” spopularyzowali romantycy zachwyceni pieśniami serbskimi. W polskim folklorze wiły nie były powszechne.
Ślady do dziś
Wiły to ulubione postacie serbskiej i chorwackiej poezji ludowej, a o wiłach opowiadał Adam Mickiewicz w paryskich wykładach o literaturach słowiańskich, a dziś wiły pojawiają się w grach i w serii „Harry Potter” jako wile, czarujące istoty na mistrzostwach w quidditchu.
Więcej: istoty i demony
Obraz to artystyczna wizja oparta na archeologii i opisach, nie wierna kopia.