Wejdź do lasu
Bies, artystyczna wizja
ilustracja AI
Słowianie · Istoty i demony

Bies

Biesy

Wierzenia ludowe

Ogólne słowo oznaczające złego ducha. Już w IX w. tłumacze Pisma na język słowiański użyli słowa „biesy” na oznaczenie demonów, więc wyraz musiał być wcześniej znany. W folklorze bies zlewa się z diabłem.

Jak pewna jest ta wiedza

Wierzenia ludowe

Skąd o tym wiemy

Staro-cerkiewno-słowiańskie przekłady Pisma (IX w.), gdzie „bĕsъ” oznacza demona; teksty staropolskie; folklor.

Co wierzono

Biesy mogły opętać człowieka, zwodzić go i szkodzić. Chroniły modlitwa, znak krzyża i święcone przedmioty.

Gdzie

Wszyscy Słowianie

Ciekawostka

Rosyjskie „biesy” dały tytuł powieści Dostojewskiego, a w polszczyźnie zostały w zwrocie „biesy w kogoś wstąpiły”.

Ślady do dziś

Bies żyje w języku: mówimy, że ktoś patrzy spode łba jak bies albo że go biesy opętały. W Bieszczadach biesy i czady to bohaterowie opowieści, a sama nazwa gór bywa z nimi żartobliwie łączona, choć językoznawcy jej tak nie wyjaśniają. Na szlakach w Bieszczadach stoją drewniane rzeźby biesów i czadów.

Więcej: istoty i demony

Obraz to artystyczna wizja oparta na archeologii i opisach, nie wierna kopia.

Zobacz w GrzyboMapscały katalog Słowian z pieczęciami pewności

Źródła