
Bies
Biesy
Ogólne słowo oznaczające złego ducha. Już w IX w. tłumacze Pisma na język słowiański użyli słowa „biesy” na oznaczenie demonów, więc wyraz musiał być wcześniej znany. W folklorze bies zlewa się z diabłem.
Jak pewna jest ta wiedza
Wierzenia ludowe
Skąd o tym wiemy
Staro-cerkiewno-słowiańskie przekłady Pisma (IX w.), gdzie „bĕsъ” oznacza demona; teksty staropolskie; folklor.
Co wierzono
Biesy mogły opętać człowieka, zwodzić go i szkodzić. Chroniły modlitwa, znak krzyża i święcone przedmioty.
Gdzie
Wszyscy Słowianie
Ciekawostka
Rosyjskie „biesy” dały tytuł powieści Dostojewskiego, a w polszczyźnie zostały w zwrocie „biesy w kogoś wstąpiły”.
Ślady do dziś
Bies żyje w języku: mówimy, że ktoś patrzy spode łba jak bies albo że go biesy opętały. W Bieszczadach biesy i czady to bohaterowie opowieści, a sama nazwa gór bywa z nimi żartobliwie łączona, choć językoznawcy jej tak nie wyjaśniają. Na szlakach w Bieszczadach stoją drewniane rzeźby biesów i czadów.
Więcej: istoty i demony
Obraz to artystyczna wizja oparta na archeologii i opisach, nie wierna kopia.