Wejdź do lasu
Ubożę, artystyczna wizja
ilustracja AI
Słowianie · Istoty i demony

Ubożę

Ubożęta, ubożątko

Wierzenia ludowe

Polski duch opiekuńczy domu, znany zwłaszcza z Kujaw i Wielkopolski. Wyobrażano go jako małego człowieczka mieszkającego za piecem. Pomagał w gospodarstwie i dbał o dostatek.

Jak pewna jest ta wiedza

Wierzenia ludowe

Skąd o tym wiemy

Etnografia XIX i XX w. (Oskar Kolberg „Lud”, Kazimierz Moszyński „Kultura ludowa Słowian”); zapisy z Kujaw, Wielkopolski i Pomorza.

Co wierzono

Na noc zostawiano mu miseczkę jedzenia, np. mleka lub klusek. Zaniedbany odchodził, a z nim szczęście domu.

Gdzie

Polska (Kujawy, Wielkopolska)

Ciekawostka

Nazwa łączy się zwykle ze słowem „ubogi”, choć ten duch miał przynosić dostatek, a nie biedę.

Ślady do dziś

Ubożę przetrwało w kujawskich i wielkopolskich opowieściach, które przypominają skansen w Kłóbce i muzea etnograficzne w Toruniu i Poznaniu. Zwyczaj zostawiania okruchów chleba i nieodmawiania jedzenia biednym ma dawne korzenie w szacunku dla domowych duchów. Słowo ubogi i ubożę to także ciekawy przykład, jak język odwraca znaczenie.

Więcej: istoty i demony

Obraz to artystyczna wizja oparta na archeologii i opisach, nie wierna kopia.

Zobacz w GrzyboMapscały katalog Słowian z pieczęciami pewności

Źródła