
Kruszyna pospolita
Frangula alnus
Krzew wilgotnych borów, olsów i torfowisk, często w podszycie sosnowych lasów. Jej owoce dojrzewają nierówno, więc na jednej gałązce widać zielone, czerwone i czarne. Kwiaty są drobne, ale chętnie odwiedzają je pszczoły.
Jak rozpoznać
- Kora ciemna, gładka, z jasnymi, poprzecznymi przetchlinkami; pod spodem żółta.
- Liście eliptyczne, całobrzegie, z równoległymi, łukowatymi nerwami.
- Owoce kuliste, najpierw zielone, potem czerwone, dojrzałe czarnofioletowe.
- Krzew lub małe drzewko bez cierni.
Gdzie żyje
W całej Polsce, w wilgotnych borach, olsach, na torfowiskach i w zaroślach.
Owoce i nasiona
TRUJĄCE. Świeże owoce i kora wywołują wymioty i silną biegunkę. Nie jedz owoców kruszyny.
Dawniej
Suszona i przeleżała kora była dawniej środkiem przeczyszczającym. Z drewna wypalano węgiel drzewny do produkcji prochu strzelniczego.
Ciekawostka
Kruszynę łatwo pomylić z czeremchą, ale kruszyna ma całobrzegie liście, a czeremcha piłkowane.
Z dawnych wierzeń
Kruszyna była cenna dla dawnych prochowników. Jej węgiel drzewny, lekki i równo palący się, dawał najlepszy proch strzelniczy, dlatego w niektórych krajach chroniono kruszynowe zarośla dla wojska. W medycynie ludowej korę stosowano jako lek przeczyszczający, ale dopiero po roku leżakowania, bo świeża jest silnie trująca.