
Kalina koralowa
Viburnum opulus
Krzew wilgotnych lasów, łęgów i brzegów wód, piękny zarówno w czasie kwitnienia, jak i owocowania. Jesienią obsypuje się błyszczącymi, czerwonymi owocami, które zostają na krzewie długo w zimę. Jest ważnym pokarmem ptaków.
Jak rozpoznać
- Kora szarobrązowa, gładka.
- Liście 3- do 5-klapowe, przypominające liście klonu, jesienią czerwone.
- Kwiaty białe w płaskich baldachach, brzeżne kwiaty duże i płonne.
- Owoce kuliste, czerwone, szkliste, w zwisających baldachach.
Gdzie żyje
W całej Polsce, w łęgach, olsach, wilgotnych zaroślach i na brzegach wód.
Owoce i nasiona
Surowe owoce są niejadalne i lekko trujące (zawierają m.in. saponiny), zwłaszcza dla dzieci. Po przemrożeniu i gotowaniu robiono z nich przetwory, ale nie jedz ich na surowo.
Dawniej
Owoce po obróbce na konfitury i soki; kora w dawnym ziołolecznictwie. Ozdobny krzew parkowy.
Ciekawostka
Duże białe kwiaty na brzegu baldachu nie wydają owoców; służą tylko do wabienia owadów zapylających.
Z dawnych wierzeń
Kalina to jedno z najważniejszych drzew w pieśniach słowiańskich, zwłaszcza ukraińskich. Jej czerwone owoce były symbolem dziewczęcej urody, miłości i krwi. Gałązki kaliny zdobiły weselny korowaj, a kalinę sadzono przy grobach. W Polsce mówi się o czerwonych koralach jarzębiny i kaliny, a owoce kaliny słodnieją dopiero po przymrozkach.