
Trzmielina pospolita
Euonymus europaeus
Krzew łęgów, grądów i zarośli, najbardziej widoczny jesienią. Wtedy wiszą na nim różowe torebki z pomarańczowymi nasionami, które wyglądają jak biskupie czapeczki. Cała roślina jest silnie trująca.
Jak rozpoznać
- Młode pędy zielone, czworokanciaste, często z wąskimi listewkami korka.
- Liście naprzeciwległe, eliptyczne, drobno piłkowane, jesienią różowoczerwone.
- Owoce to różowe, czterokomorowe torebki, z których wychodzą nasiona w jaskrawopomarańczowej osnówce.
- Kwiaty drobne, zielonkawe, niepozorne.
Gdzie żyje
W całej Polsce na niżu, w łęgach, grądach, zaroślach i na skrajach lasów.
Owoce i nasiona
SILNIE TRUJĄCE. Owoce i nasiona zawierają glikozydy szkodzące sercu, wątrobie i nerkom; zatrucie może być śmiertelne. Nie dotykaj ich ustami i pilnuj dzieci.
Dawniej
Twarde, równe drewno służyło do wyrobu wrzecion, stąd angielska nazwa spindle. Z węgla trzmieliny robiono węgiel rysunkowy.
Ciekawostka
Jaskrawe nasiona zjadają rudziki i inne ptaki, którym trucizna nie szkodzi, i roznoszą je po lesie.
Z dawnych wierzeń
Owoce trzmieliny przypominają kardynalskie birety, dlatego w Niemczech nazywa się ją czapką księdza. Mimo pięknego koloru są trujące dla ludzi. Dawniej sproszkowanymi owocami trzmieliny tępiono wszy, a z jej twardego drewna toczono wrzeciona i szpilki. Polska nazwa wzięła się prawdopodobnie od trzmieli, które chętnie odwiedzają jej kwiaty.