
Rokitnik zwyczajny
Hippophae rhamnoides
Ciernisty krzew nadmorskich wydm o srebrzystych liściach i pomarańczowych owocach. Wiąże azot z powietrza dzięki promieniowcom w brodawkach korzeniowych. W Polsce na stanowiskach naturalnych jest pod ochroną częściową.
Jak rozpoznać
- Krzew zwykle 1,5 do 6 m, z cierniami długości 2 do 7 cm.
- Liście wąskolancetowate, 5 do 9 cm, z wierzchu szarozielone, od spodu srebrzyste.
- Owoce kulistawe, 6 do 10 mm, pomarańczowe do czerwonych, na krótkich szypułkach.
- Roślina dwupienna: owoce mają tylko krzewy żeńskie.
Gdzie żyje
Wzdłuż całego polskiego wybrzeża, na wydmach i klifach; często trudno odróżnić stanowiska naturalne od nasadzeń. W głębi kraju sadzony i dziczejący.
Owoce i nasiona
Owoce są jadalne, bardzo kwaśne, z gorzkawym posmakiem; robi się z nich soki i dżemy. Ze względu na dużo olejów nie powinny ich jeść osoby nadwrażliwe na tłuszcze ani osoby z ostrym zapaleniem trzustki, wątroby lub pęcherzyka żółciowego. Na stanowiskach naturalnych rokitnik jest chroniony.
Jakie grzyby rosną pod nim
- guzoczyrka rokitnikowa, zwana czyreniem rokitnikowym (wywołuje zgorzel pnia)
Dawniej
Umacnianie wydm, skarp i hałd. Owoce i olej rokitnikowy w żywności, lecznictwie i kosmetyce. Sadzony na żywopłoty i w zieleni miejskiej.
Ciekawostka
Brodawki korzeniowe mogą osiągać wielkość gołębiego jaja, około 3 cm. W zaroślach rokitnika we wschodniej Anglii wiązanie azotu oszacowano na 179 kg na hektar.