
Barszcz zwyczajny
Heracleum sphondylium L.
Nazwy ludowe: barszcz
Objawy zatrucia
Fitofotodermatoza: po kontakcie skóry z sokiem i wystawieniu na słońce zaczerwienienie, pęcherze jak po oparzeniu, potem długo utrzymujące się przebarwienia. U osób wrażliwych reakcja słabsza niż po barszczu Sosnowskiego, ale możliwa.
Jak wygląda
Bylina łąk i przydroży, 50–150 cm, o silnym zapachu. Łodyga dęta, kanciasto bruzdowana, szorstko owłosiona. Liście szorstkie, pierzaste lub 3-listkowe, z 3–5 klapowanymi listkami; górne z dużą pochwą. Białe, czasem różowawe kwiaty w baldachach z 15–30 baldaszków; brzeżne kwiaty mają większe płatki. Owoce płaskie, eliptyczne, 6–10 mm.
Z czym bywa mylona
- barszcz Sosnowskiego i barszcz Mantegazziego (młode rośliny – znacznie groźniejsze)
- szczwół plamisty, szalej jadowity, kropidło wodne (białe baldachy – bardzo trujące)
- arcydzięgiel i inne jadalne baldaszkowate
Gdzie rośnie
Rośnie na łąkach, przydrożach i w zaroślach. Jest rodzimy i dużo mniejszy niż barszcz Sosnowskiego.
Legendy i dawne wierzenia
Od barszczu zwyczajnego pochodzi nazwa zupy barszcz. Dawniej gotowano z jego kiszonych liści kwaśną zupę, którą potem zastąpiono burakami. Sok może jednak podrażniać skórę w słońcu.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.

