
Barszcz Mantegazziego
Heracleum mantegazzianum Sommier & Levier
Nazwy ludowe: barszcz kaukaski, barszcz olbrzymi
Objawy zatrucia
Po kontakcie z sokiem i słońcu, zwykle w ciągu doby: zaczerwienienie, obrzęk i pęcherze jak przy oparzeniu, czasem rozległe. Skóra goi się tygodniami i może pozostać ciemna oraz wrażliwa na słońce nawet latami. Sok w oku grozi uszkodzeniem wzroku.
Jak wygląda
Olbrzymia bylina wysokości 2–5 m. Łodyga gruba, do 10 cm średnicy, pusta w środku, pokryta purpurowymi plamami i sztywnymi włoskami. Liście ogromne, do 3 m, głęboko wcinane, z ostrymi, poszarpanymi odcinkami. Białe baldachy złożone mają nawet pół metra średnicy. Kwitnie w czerwcu i lipcu.
Z czym bywa mylona
- barszcz Sosnowskiego – bardzo podobny, równie groźny; różni się kształtem liści i owoców
- barszcz zwyczajny – dużo mniejszy, do 1,5 m, łodyga bez purpurowych plam
- dzięgiel leśny i arcydzięgiel – niższe, baldachy kuliste, łodyga bez plam
Gdzie rośnie
Rośnie przy drogach, rzekach, w parkach i na nieużytkach. To gatunek inwazyjny z Kaukazu, który dorasta do pięciu metrów.
Legendy i dawne wierzenia
Barszcz Mantegazziego sprowadzono do Europy w XIX wieku jako egzotyczną ozdobę parków, od nazwiska włoskiego botanika Paola Mantegazzy. Jego sok w słońcu wywołuje oparzenia, a zwalczanie wymaga ochrony całego ciała.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.

