
Szczwół plamisty
Conium maculatum L.
Nazwy ludowe: cykuta
Objawy zatrucia
Pieczenie i drętwienie ust, ślinotok, wymioty, biegunka, „ciężkie nogi”, drżenia, chwiejny chód, potem postępujący paraliż mięśni aż do zatrzymania oddechu; możliwy rozpad mięśni i niewydolność nerek. U dorosłego groźne już ok. 5–8 g rośliny.
Jak wygląda
Roślina dwuletnia, 0,5–2,5 m. Łodyga dęta, sinawo oszroniona, z czerwonawymi lub brudnofioletowymi plamami u dołu. Liście 2–4-krotnie pierzaste, nagie, ciemnozielone. Białe kwiaty w baldachach złożonych z 5–20 baldaszków. Po roztarciu cuchnie mysim moczem.
Z czym bywa mylona
- pietruszka i trybula ogrodowa (liście)
- chrzan, pasternak, korzeń pietruszki (korzeń)
- anyż i koper włoski (owoce)
- dzika marchew, świerząbek bulwiasty, inne białe baldaszkowate
Gdzie rośnie
Rośnie na przydrożach, przy płotach, na rumowiskach i nad rowami. Ma purpurowe plamy na łodydze i nieprzyjemny, mysi zapach.
Legendy i dawne wierzenia
Wywarem ze szczwołu zatruto w Atenach filozofa Sokratesa w 399 roku przed naszą erą. Platon opisał, jak trucizna powoli paraliżowała jego ciało od stóp w górę.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.



