
Trybula ogrodowa
Anthriscus cerefolium (L.) Hoffm.
Nazwy ludowe: trybula
Tradycyjne zastosowanie
Brak monografii EMA. Trybula to przede wszystkim przyprawa kuchni francuskiej, holenderskiej i angielskiej. Ziele zawiera aromatyczny olejek, karoten i witaminę C; tradycyjnie uważano, że przyspiesza trawienie i łagodzi wzdęcia. Badań klinicznych brak.
Jak wygląda
Jednoroczna, silnie rozgałęziona roślina wysokości 50–70 cm. Liście delikatne, miękkie, jasnozielone, 2–3-krotnie pierzaste, przypominają drobną pietruszkę. Kwitnie w maju i czerwcu: drobne białe kwiaty w małych baldachach złożonych z 2–6 szypuł. Owoce podłużne, ciemnobrązowe, z dzióbkiem. Korzeń cienki, wrzecionowaty.
Zbiór
Zbiera się: liście (nać).
Kiedy: kwiecień, maj, czerwiec, wrzesień.
Postać: kuchnia (świeża nać do zup, sałatek, ryb, jajecznicy), napar.
Sobowtóry
- Blekot pospolity („psia pietruszka”) – TRUJĄCY (koniina, cynapina); liście błyszczące od spodu, nieprzyjemny czosnkowy zapach, pod baldaszkami jednostronne, zwisające w dół listki pokrywek
- Szczwół plamisty – ŚMIERTELNIE TRUJĄCY; wysoki, łodyga naga, sinawa, z fioletowymi plamami, roztarty cuchnie myszami
- Trybula leśna – pospolita na łąkach i przydrożach, wyższa i grubsza; nie jest przyprawą
Gdzie rośnie
Uprawia się ją w ogrodach. Pachnie anyżem i pietruszką.
Legendy i dawne wierzenia
Trybula była zielem Wielkiego Czwartku, jedzonym w zupie z dziewięciu ziół. Wierzono, że przywraca młodość.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.