
Gościnność
Prawo gościnności
Obcy autorzy zgodnie podkreślali gościnność Słowian. Pseudo-Maurycy pisał, że są życzliwi dla obcych i odprowadzają ich bezpiecznie. Helmold, choć wrogi poganom, przyznał, że nie zna ludu gościnniejszego.
Jak pewna jest ta wiedza
Potwierdzone w źródłach
Skąd o tym wiemy
Pseudo-Maurycy, Strategikon XI, 4 (ok. 600); Helmold, Kronika Słowian (ok. 1170).
Co wierzono
Gość był pod opieką gospodarza i bogów. Helmold pisze, że kto odmówił gościny, mógł mieć dom spalony przez sąsiadów, a by ugościć przybysza, wolno było nawet ukraść.
Gdzie
Wszyscy Słowianie
Ciekawostka
Pseudo-Maurycy zauważył, że Słowianie trzymali jeńców w niewoli tylko przez określony czas, potem mogli wykupić się i wrócić do domu albo zostać jako wolni.
Ślady do dziś
Słowiańska gościnność wciąż jest polską cechą narodową. Mówimy „gość w dom, Bóg w dom” i witamy gości chlebem i solą, na przykład na weselach i w czasie oficjalnych wizyt. Zwyczaj pustego nakrycia przy wigilijnym stole to też dawny znak gotowości przyjęcia każdego przybysza.
Więcej: życie codzienne
Obraz to artystyczna wizja oparta na archeologii i opisach, nie wierna kopia.