
Skąd się wzięły andrzejki?
Andrzejki to wieczór przed dniem świętego Andrzeja, 30 listopada. Dawniej dziewczęta wróżyły tej nocy, czy wyjdą za mąż i za kogo. Zwyczaj ma bardzo stare korzenie, sięgające czasów sprzed chrześcijaństwa.
Najbardziej znana wróżba to lanie wosku przez dziurkę od klucza do zimnej wody. Z cienia zastygłego wosku na ścianie odgadywano przyszłość. Ustawiano też buty od ściany do drzwi: której but pierwszy przekroczył próg, ta pierwsza miała wyjść za mąż.
Chłopcy wróżyli w wigilię świętej Katarzyny, 24 listopada, ale ten zwyczaj prawie zaginął. Andrzejki przetrwały i dziś są wesołą zabawą dla wszystkich.
Andrzejki to ostatnia okazja do zabawy przed adwentem, czasem oczekiwania na Boże Narodzenie, gdy dawniej nie urządzano wesel ani tańców.
Z dawnych wierzeń
Andrzejki były nocą, w której przyszłość miała się odsłaniać najłatwiej. Dziewczęta pościły w wigilię świętego Andrzeja, a w nocy kładły pod poduszkę męskie spodnie albo kartki z imionami, żeby przyśnił się przyszły mąż. Psy były wyrocznią: z której strony zaszczekał pies, stamtąd miał przyjść kawaler.