
Zaleszczotek książkowy
Chelifer cancroides
Malutki pajęczak podobny do skorpiona, ale bez ogona z żądłem. Ma długie szczypce z gruczołami jadowymi. Żyje pod odstającą korą drzew, w gniazdach ptaków, w stajniach, domach, bibliotekach i w ulach. W Polsce jest dość pospolity, ale rzadko zauważany.
Jak rozpoznać
- Długość 2,5–4,5 mm, kształt kropli
- Ciało mahoniowobrązowe, nogi czerwonawe
- Szczypce bardzo długie, rozłożone mają 7–9 mm
- Wygląda jak miniaturowy skorpion bez ogona
Gdzie żyje
Pod korą drzew, w dziuplach i gniazdach ptaków, w ulach, stodołach, kurnikach i starych książkach.
Kiedy go zobaczysz
Przez cały rok. Żyje 3–4 lata.
Ślady
Brak wyraźnych śladów. Przy linieniu buduje małe oprzędy z jedwabiu.
Ślady
Close-up of a tiny pseudoscorpion clinging with its pincers to the leg of a house fly sitting on old wood, phoresy, realistic extreme macro. Realistic nature photograph, no people, no text, square composition.
Gdy go spotkasz
Niegroźny dla ludzi. To pożyteczny lokator domu i ula, więc go nie zabijaj.
Rola w lesie
Drapieżnik roztoczy i drobnych owadów. W ulach zjada roztocza, w tym groźnego dla pszczół dręcza (warrozę), i małe gąsienice barciaków. W bibliotekach poluje na szkodniki papieru.
Co mówią wierzenia
Dawne ule były zupełnie inne niż dzisiejsze. Na ziemiach polskich pszczoły trzymano w barciach, czyli komorach wydrążonych w żywych drzewach, oraz w kłodach, czyli wydrążonych kawałkach pnia. W muzeum w Kluczborku leży dębowa kłoda z barcią z X wieku, wyłowiona z Odry w 1901 roku. W takich starych ulach, tak jak w nowych, mógł mieszkać zaleszczotek.
Ciekawostka
Zaleszczotek podróżuje na gapę. Chwyta się szczypcami nóg much, błonkówek, a nawet nietoperzy i przelatuje z nimi w nowe miejsce. Jego jad zabija także bakterie, w tym gronkowca złocistego opornego na antybiotyki.