
Kosarz
Opiliones (np. Phalangium opilio)
Pajęczak na bardzo długich, cienkich nogach, często mylony z pająkiem. Nie ma jednak gruczołów jadowych ani przędnych, więc nie tka sieci i nie gryzie ludzi. Jego ciało to jedna, owalna bryła bez przewężenia.
Jak rozpoznać
- Małe, owalne ciało bez talii
- Osiem bardzo długich, cienkich nóg
- Para oczu na guzku pośrodku ciała
- Nie ma sieci
Gdzie żyje
Lasy, pnie drzew, ściółka, mury, zarośla, ogrody.
Kiedy go zobaczysz
Najwięcej od lipca do października, aktywny głównie nocą.
Ślady
Brak sieci. Czasem pozostawione, drgające odnóża po ucieczce.
Ślady
Close-up of a group of harvestmen resting together on the shaded side of a mossy tree trunk, long legs interlaced, realistic.
Gdy go spotkasz
Całkowicie niegroźny dla ludzi. Nie łap za nogi, bo łatwo je odrzuca.
Rola w lesie
Wszystkożerca: zjada drobne owady, martwe zwierzęta, a niektóre gatunki także grzyby i szczątki roślin. Pokarm ptaków i płazów.
Ciekawostka
Odrzucona noga kosarza jeszcze przez chwilę drga, odwracając uwagę drapieżnika. Kosarz oddycha też przez otwory na nogach.
Z dawnych wierzeń
Nazwa kosarz wiąże się z porą sianokosów i żniw, kiedy tych zwierząt widać najwięcej. W Anglii i Francji mówiono, że kosarz wskazuje nogą, gdzie pasie się zgubiona krowa, i pytano go o drogę. W Anglii wierzono też, że kto zabije kosarza, sprowadzi deszcz. Kosarz, choć wygląda jak pająk, nie ma jadu ani nie plecie sieci, a jego ciało nie dzieli się na dwie części.