
Koszatka leśna
Dryomys nitedula
Mały, nadrzewny gryzoń z rodziny popielicowatych, krewny popielicy i orzesznicy. Ma czarną maskę wokół oczu, jakby nosiła okulary, i puszysty ogon. Prowadzi nocny tryb życia i przesypia zimę od października do kwietnia.
Jak rozpoznać
- ciało 8–10 cm, ogon prawie tak samo długi, puszysty
- grzbiet rudawy lub popielaty, brzuch biały
- ciemna smuga od oka w stronę ucha, jak maska
- małe uszy i różowy nosek
- szybko i zręcznie biega po gałęziach
Gdzie żyje
Głównie Sudety Wschodnie, Karpaty i wschodnia Polska, pojedyncze stanowiska także w innych regionach, m.in. w Stobrawskim Parku Krajobrazowym. Lasy liściaste i mieszane z podszytem, zarośla, strefa kosodrzewiny.
Kiedy go zobaczysz
Od kwietnia do października, nocą. Zimą śpi w dziuplach lub pod korzeniami starych drzew.
Ślady
Kuliste gniazda z liści i mchu w dziuplach, szczelinach skał i w budkach lęgowych dla ptaków. Przebudowane gniazda ptaków w koronach krzewów.
Gdy go spotkasz
Jeśli znajdziesz ją w budce lęgowej, nie wyjmuj jej, zamknij budkę i odejdź. Nie dotykaj śpiącej zimą, bo przebudzenie zużywa zapas tłuszczu i może ją zabić. Obserwację warto zgłosić do RDOŚ, bo o tym gatunku w Polsce wciąż wiadomo mało.
Ciekawostka
W czasie snu zimowego temperatura ciała koszatki spada do zaledwie kilku stopni powyżej temperatury otoczenia, a serce bije tylko kilka razy na minutę.