
Ryjówka aksamitna
Sorex araneus
Mały owadożerny ssak z długim, ruchliwym ryjkiem. Ma tak szybką przemianę materii, że je przez całą dobę co 2–3 godziny i zjada 80–90% swojej masy dziennie. Jest jednym z trzech jadowitych ssaków Polski: toksyny w jej ślinie rozkładają krwinki ofiar.
Jak rozpoznać
- ciało 6,5–8 cm, ogon ok. 4 cm
- aksamitne futro, zimą prawie czarne, latem brunatno-szaro-kasztanowe
- długi, spiczasty, ruchliwy ryjek
- maleńkie oczy i uszy schowane w futrze
Gdzie żyje
Cała Polska, od nizin po góry. Lasy liściaste i mieszane, zarośla, łąki, ogrody.
Kiedy go zobaczysz
Przez cały rok, w dzień i w nocy. Nie zapada w sen zimowy.
Ślady
Martwe ryjówki leżące na ścieżkach, nietknięte. Drapieżniki je zabijają, ale porzucają, bo zniechęca je piżmowy zapach ich gruczołów.
Gdy go spotkasz
Nie łap jej. Ryjówka bez jedzenia ginie po kilku godzinach, więc złapana w pułapkę lub wiaderko szybko pada. Ugryzienie człowieka jest niegroźne, ale ranę przemyj. Nie zostawiaj w ogrodzie otwartych pojemników, w które może wpaść.
Ciekawostka
Badania wykazały, że ślina ryjówki aksamitnej rozkłada czerwone krwinki żab. Prawdopodobnie pomaga jej to obezwładnić zdobycz większą od siebie.