Wejdź do lasu
Mięta polna (ziele) (Mentha arvensis L.), ilustracja
ilustracja AI
Zielnik

Mięta polna

Mentha arvensis L.

Zioło
Zbiórlipiec – wrzesieńSurowiecziele, liść

Tradycyjne zastosowanie

W medycynie ludowej stosowana w zaburzeniach trawienia, a napar z liści przy gorączce i bólu głowy. Olejek z mięty polnej (odmiany uprawne, zwłaszcza mięta japońska) zawiera 70–80% mentolu i służy do jego produkcji; zawiera też niewielkie ilości pulegonu i mentofuranu. Dawniej dodawano ją do mleka, by opóźnić jego kwaśnienie. Własnej monografii EMA ziele nie ma; uważana za słabszą leczniczo od mięty pieprzowej.

Jak wygląda

Aromatyczna bylina 5–45 cm z pełzającym kłączem i rozłogami. Łodyga czworokanciasta, owłosiona dookoła. Liście naprzeciwległe, jajowate do podługowatych, ogonkowe. Fioletowe lub różowe kwiaty w kulistych okółkach w kątach liści, a szczyt pędu kończy się liśćmi bez kwiatów – w odróżnieniu od innych mięt.

Zbiór

Zbiera się: ziele, liść.

Kiedy: lipiec – wrzesień.

Postać: napar, przyprawa.

Sobowtóry

Gdzie rośnie

Rośnie na wilgotnych polach, łąkach i brzegach rowów. Ma kwiaty w okółkach w kątach liści.

Legendy i dawne wierzenia

W Japonii z mięty polnej otrzymuje się mentol. W Polsce wieszano ją w spiżarniach, bo jej zapach miał odstraszać myszy.

Otwórz w Pracowni alchemikamieszanki, kalendarz zbioru, kociołek

Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.

Źródła