
Mięta pieprzowa
Mentha × piperita L.
Nazwy ludowe: mięta, miętka, nana (pot.)
Tradycyjne zastosowanie
Tradycyjnie (EMA/HMPC) dla złagodzenia objawów niestrawności i wzdęć; u dorosłych i dzieci powyżej 4 lat.
Jak wygląda
Łodyga czworokanciasta, często fioletowawa. Liście naprzeciwległe, lancetowate, ząbkowane, na krótkich ogonkach. Drobne liliowe kwiaty w kłosokształtnych nibyokółkach na szczycie pędu.
Zbiór
Zbiera się: liść.
Kiedy: czerwiec – sierpień.
Postać: napar.
Gdzie rośnie
W Polsce rośnie głównie w ogrodach i na plantacjach. To mieszaniec mięty nadwodnej i zielonej, który prawie nie wydaje nasion, więc rozmnaża się z rozłogów. Zdziczała trafia się nad rowami i w wilgotnych miejscach.
Legendy i dawne wierzenia
Grecki mit mówi o nimfie Minte, którą zazdrosna Persefona zamieniła w niepozorną roślinę. Hades nie mógł jej odczarować, więc dał jej słodki zapach. Rzymianie nacierali miętą stoły przed ucztą na znak gościnności.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.