Wejdź do lasu
Wilkołak, artystyczna wizja
ilustracja AI
Słowianie · Istoty i demony

Wilkołak

Wołkołak, vukodlak (po serbsku)

Wierzenia ludowe

Człowiek zamieniający się w wilka, znany w wierzeniach całej Europy, także u Słowian. W Polsce wierzono, że wilkołakiem staje się człowiek zaczarowany przez złośliwą czarownicę, np. na weselu przez rzucenie pod nogi pasa lub skóry. U Słowian południowych słowo vukodlak oznaczało też wampira.

Jak pewna jest ta wiedza

Wierzenia ludowe

Skąd o tym wiemy

Herodot, Dzieje IV, 105 o Neurach (nie wiadomo, czy byli Słowianami); Słowo o wyprawie Igora: książę Wsiesław biega nocą jako wilk; etnografia XIX w.

Co wierzono

Wilkołak odzyskiwał ludzką postać po kilku latach albo gdy ktoś rzucił mu kawałek chleba lub odzieży. Wielu mu współczuło, bo był ofiarą czarów, a nie potworem.

Gdzie

Wszyscy Słowianie

Ciekawostka

Już Herodot w V w. p.n.e. pisał, że lud Neurów, mieszkający gdzieś na dzisiejszej Białorusi lub Ukrainie, co roku na kilka dni zamienia się w wilki. Czy Neurowie byli przodkami Słowian, nie wiadomo.

Ślady do dziś

Wilkołaki to stały motyw filmów i książek, od „Zmierzchu” po „Harry'ego Pottera”. W polskich podaniach wilkołak jest najczęściej ofiarą czarów, na przykład weselnym gościem zaczarowanym przez zazdrosną czarownicę, a dobry człowiek mógł go odczarować chlebem. Wierzenia te pomagały też tłumaczyć napady wilków na stada i strach przed nocnym lasem.

Więcej: istoty i demony

Obraz to artystyczna wizja oparta na archeologii i opisach, nie wierna kopia.

Zobacz w GrzyboMapscały katalog Słowian z pieczęciami pewności

Źródła