Bunkry w Mamerkach
Według relacji Kocha i badań georadarem pod fundamentem jednego ze schronów miało być zamurowane pomieszczenie.

Mamerki, gm. Węgorzewo, Mazury, woj. warmińsko-mazurskie
Bursztynowe panele podarowane carowi Piotrowi I, wywiezione przez Niemców z Carskiego Sioła w 1941 r. do zamku w Królewcu. Najsłynniejszy zaginiony skarb Europy.
Na rozkaz gauleitera Ericha Kocha komnatę spakowano w skrzynie w Królewcu, gdzie ślad urywa się wiosną 1945 r. Koch, więziony w PRL, sugerował różne miejsca ukrycia, m.in. bunkry w Mamerkach, dawnej kwaterze dowództwa wojsk lądowych. W 2016 i 2017 r. georadar wskazał pustkę pod jednym z bunkrów, ale odwierty nic nie wykazały.
Od kompleksu bunkrów w Mamerkach nad jeziorem Mamry. Muzeum pokazuje replikę komnaty i miejsca dawnych odwiertów, a okoliczne lasy Puszczy Boreckiej i szlaki wokół Węgorzewa są pełne pozostałości dawnej kwatery.
Według relacji Kocha i badań georadarem pod fundamentem jednego ze schronów miało być zamurowane pomieszczenie.
Mamerki leżą ok. 18 km od kwatery Hitlera w Gierłoży i bywają łączone z tą samą siecią tropów.
Najczęstsza opinia historyków: komnata spłonęła podczas walk o zamek królewiecki w 1945 r.
Komnata na pewno istniała, ale ostatnie pewne informacje pochodzą z Królewca, a wiercenia w Mamerkach trafiły tylko na beton; wielu historyków uważa, że spłonęła w 1945 r.