
Żurawina błotna
Vaccinium oxycoccos
Płożąca krzewinka torfowisk o cienkich pędach i drobnych liściach, łatwa do przeoczenia wśród torfowców. Jesienią daje czerwone, kwaśne jagody. Potrzebuje gleby bardzo kwaśnej i wilgotnej.
Jak rozpoznać
- Pędy cienkie, płożące, długości do 100 cm.
- Liście zimotrwałe, drobne, 8 do 10 mm, jajowate, z podwiniętym brzegiem, od spodu sinawobiałe.
- Kwiaty różowe z płatkami odwiniętymi w dół, na długich szypułkach, od czerwca do sierpnia.
- Owoce kuliste, czerwone, do 1 cm średnicy, kwaśne.
Gdzie żyje
Dość częsta na całym niżu po Podkarpacie i w Sudetach, rzadsza w Karpatach. Torfowiska wysokie i przejściowe, bory bagienne.
Owoce i nasiona
Owoce są jadalne, kwaśne i bogate w witaminę C; robi się z nich przetwory, soki i kisiele. Wiele torfowisk to rezerwaty, gdzie zbieranie jest zabronione.
Jakie grzyby rosną pod nim
- płaskosz żurawiny (czerwone plamy na liściach)
- Exobasidium oxycocci (płaskosz pędowy żurawiny)
Dawniej
Owoce na przetwory, galaretki, soki i kisiele. Sok z owoców stosuje się w ziołolecznictwie, m.in. przy chorobach układu moczowego. Używana w kosmetyce.
Ciekawostka
Jest rośliną żywicielską chronionego motyla, modraszka bagniczka. Polska nazwa nie pasuje do łacińskiej, bo botanicy włączyli żurawinę do rodzaju borówka (Vaccinium).