
Bażyna czarna
Empetrum nigrum
Niska, zimozielona krzewinka o igiełkowatych liściach i czarnych, błyszczących owocach. W Polsce rośnie głównie nad morzem w borach bażynowych i na torfowiskach, a także w Sudetach i Karpatach. Jest pod ochroną częściową.
Jak rozpoznać
- Pędy wiotkie, rozgałęzione, płożące, do około 1 m długości; roślina do 50 cm wysokości.
- Liście 4 do 5 mm, wąskie, skórzaste i błyszczące, z brzegami tak podwiniętymi, że od spodu widać tylko białą linię.
- Kwiaty drobne, różowe lub czerwone, w kątach liści, od końca marca do maja.
- Owoce kuliste, czarne, soczyste, 7 do 8 mm średnicy, dojrzewają od sierpnia do października.
Gdzie żyje
Pobrzeża Bałtyku i pojezierza północnej Polski, nielicznie na Nizinie Północnopodlaskiej; w górach w Sudetach i Karpatach. Bór bażynowy na nadmorskich wydmach, torfowiska.
Owoce i nasiona
Owoce są jadalne, ale mdłe i wodniste; jedzone w nadmiarze mają powodować zaparcia. W zielu (pędach i liściach) stwierdzono trującą grajanotoksynę, więc nie przygotowuj z niego naparów. Bażyna jest chroniona.
Jakie grzyby rosną pod nim
- grzyby mikoryzy erikoidalnej, m.in. z rodzaju Oidiodendron (bez polskich nazw)
Dawniej
Owoce jadalne. Dawniej sokiem z ałunem farbowano płótno, wełnę i futra na kolor ciemnoczerwony. Roślina okrywowa.
Ciekawostka
Krzewinki bażyny są długowieczne: najstarsze badane pędy miały 140 lat. Owoce mają bardzo dużą aktywność przeciwutleniającą, podobną jak aronia.