
Modrzew polski
Larix polonica
Rzadki krewny modrzewia europejskiego, rosnący na rozproszonych stanowiskach w Polsce i krajach sąsiednich. Część botaników uznaje go za podgatunek modrzewia europejskiego. Jak każdy modrzew zrzuca igły na zimę, a pod nim rosną grzyby związane tylko z modrzewiami.
Jak rozpoznać
- Igły miękkie, jasnozielone, na krótkopędach w pęczkach po 15 do 40, na zimę opadają.
- Szyszki drobne, 2 do 3 cm długości, jajowate lub kuliste, o wklęsłych łuskach z grubym, nieodgiętym brzegiem.
- Młode pędy bardzo jasne, słomkowożółte, prawie białe.
- Kora ciemnowiśniowa, drzewo do 30 m wysokości o nieregularnej koronie.
Gdzie żyje
Pieniny, Beskidy Zachodnie, okolice Radomia, Góra Chełmowa w Górach Świętokrzyskich, Modrzewina w Małej Wsi pod Grójcem i Trębaczew na Wysoczyźnie Rawskiej. Poza Polską w Czechach, na Słowacji, Ukrainie i w Rumunii.
Owoce i nasiona
Szyszki i nasiona nie są pożywieniem dla ludzi. Wiele stanowisk modrzewia polskiego leży w rezerwatach przyrody, gdzie obowiązują zakazy zbioru roślin.
Jakie grzyby rosną pod nim
- maślak żółty (rośnie tylko pod modrzewiami)
- maślak lepki, zwany maślakiem szarym (tylko pod modrzewiem)
Dawniej
Dziś najważniejsza jest ochrona jego stanowisk. Rośnie w ponad 20 rezerwatach przyrody, m.in. Modrzewina, Modrzew Polski w Noskowie, Trębaczew i Świnia Góra.
Ciekawostka
Botanicy wyróżniają kilka form modrzewia polskiego, m.in. pienińską oraz formy o czerwonych i o zielonych kwiatach żeńskich. W Czerwonej księdze IUCN ma kategorię zagrożony.