
Stonoga murowa
Oniscus asellus
Lądowy skorupiak, krewny raków i krabów. Żyje tylko w wilgoci, bo w słońcu szybko wysycha. Zjada butwiejące resztki roślin i zwierząt. W Polsce naturalnie występuje głównie na wybrzeżu i na Dolnym Śląsku, a w reszcie kraju żyje przy ludziach: w piwnicach, szklarniach i na murach.
Jak rozpoznać
- Długość do 16 mm, kształt owalny, płaski
- Lśniąco szarobrązowa z jasnymi plamkami na grzbiecie
- 7 par nóg schowanych pod pancerzem
- Nie potrafi zwinąć się w kulkę
Gdzie żyje
Pod odstającą korą, w butwiejących kłodach, pod kamieniami, na wilgotnych murach, cmentarzach i ruinach, w piwnicach i szklarniach.
Kiedy go zobaczysz
Przez cały rok, najłatwiej w wilgotne dni, gdy wychodzi na mury.
Ślady
Wylinki w dwóch częściach, bo stonoga linieje osobno tylną i przednią połową ciała. Często zjada swoją starą skórkę.
Ślady
Close-up of a woodlouse halfway through moulting, the rear half pale and new, the front half still covered by the old skin, on damp bark, realistic macro. Realistic nature photograph, no people, no text, square composition.
Gdy go spotkasz
Niegroźna dla ludzi. W szklarni może uszkadzać młode rośliny.
Rola w lesie
Rozkłada martwe drewno, liście i szczątki, zamieniając je w próchnicę. Jest pokarmem ropuch i traszek.
Ciekawostka
Jasne plamki na grzbiecie to magazyny wapnia, którym stonoga utwardza nowy pancerz po linieniu. Stonogi gromadzą w organizmie ołów, miedź, cynk i kadm, dlatego naukowcy używają ich do badania skażenia gleby metalami ciężkimi.