
Krocionóg (dwuparce)
Diplopoda (np. Julidae)
Wieloczłonowy mieszkaniec ściółki, który na każdym pierścieniu ma dwie pary nóg. Nie jest owadem ani pajęczakiem, tylko wijem. Niepokojony zwija się w spiralę i wydziela obronną ciecz.
Jak rozpoznać
- Walcowate, długie ciało z wieloma pierścieniami
- Dwie pary krótkich nóg na pierścieniu
- Porusza się powoli, falującym ruchem nóg
- Zwija się w ciasną spiralę
Gdzie żyje
Wilgotna ściółka, pod korą, pod kłodami i kamieniami, w próchnie.
Kiedy go zobaczysz
Przez cały sezon, najaktywniejszy wiosną i jesienią, często po deszczu.
Ślady
Rozdrobnione liście i odchody w ściółce, nadjedzone miękkie owoce.
Ślady
Close-up of a millipede curled into a tight spiral on moist moss under a lifted log, realistic.
Gdy go spotkasz
Nie gryzie i nie ma jadu, ale jego wydzielina może podrażnić skórę i zabarwić ją na brązowo. Po dotknięciu umyj ręce i nie trzyj oczu.
Rola w lesie
Ważny rozkładacz: zjada martwe liście i drewno, a z nimi strzępki grzybów, tworząc próchnicę. Pokarm dla ptaków, ryjówek i biegaczy.
Ciekawostka
Mimo nazwy żaden polski krocionóg nie ma tysiąca nóg. Nogi przybywają mu z każdym linieniem.
Z dawnych wierzeń
Krocionogi i stonogi w medycynie ludowej Europy były lekiem na wiele chorób. Żywe, zwinięte w kulkę stonogi połykano jako pigułki na kaszel i żółtaczkę. Niektóre krocionogi wydzielają w obronie substancje o ostrym zapachu. Na Madagaskarze lemury, a w Ameryce Południowej kapucynki pocierają się nimi, prawdopodobnie, żeby odstraszyć komary.