
Gronostaj
Mustela erminea
Nieco większy kuzyn łasicy. Zimą w Polsce często zmienia futro na białe, ale koniec ogona zawsze zostaje czarny. Jego zimowe futro zdobiło niegdyś królewskie płaszcze.
Jak rozpoznać
- czarny koniec ogona przez cały rok
- latem brązowy grzbiet i biały lub żółtawy brzuch
- zimą często całkiem biały
- większy od łasicy
Gdzie żyje
Cała Polska, skraje lasów, łąki, doliny rzek, w górach do piętra alpejskiego.
Kiedy go zobaczysz
Dniem i nocą, przez cały rok.
Ślady
Tropy w parach, ok. 2 do 3 cm, w skokach. Zimą ślady prowadzą do nor gryzoni.
Gdy go spotkasz
Obserwuj z daleka i nie dotykaj.
Ciekawostka
Białe, zimowe futro gronostaja z czarnymi końcami ogonów to tradycyjne gronostaje na koronacyjnych płaszczach.
Z dawnych wierzeń
Gronostaj był symbolem czystości. Według średniowiecznej legendy wolał zginąć, niż ubrudzić białe futro w błocie, dlatego bretońscy książęta mieli dewizę „raczej śmierć niż zhańbienie” i gronostaja w herbie. Na słynnym obrazie Leonarda da Vinci, w Muzeum Książąt Czartoryskich w Krakowie, dama trzyma właśnie gronostaja.