
Wiewiórka
Sciurus vulgaris
Nadrzewny gryzoń, który jesienią zakopuje orzechy, żołędzie i nasiona. Niektórych zapasów nie odnajduje i w ten sposób sadzi drzewa. Nie zapada w sen zimowy.
Jak rozpoznać
- puszysty ogon
- pędzelki na uszach, zwłaszcza zimą
- kolor od rudego po prawie czarny
- biały brzuch
Gdzie żyje
Cała Polska, lasy iglaste i mieszane, parki.
Kiedy go zobaczysz
Dzień, najaktywniejsza rano.
Ślady
Ogryzione szyszki z postrzępionymi łuskami, łupiny orzechów rozłupane na pół. Tropy w skokach, tylne łapy przed przednimi.
Gdy go spotkasz
Nie dokarmiaj chlebem ani słonymi orzeszkami. Nie dotykaj, może ugryźć.
Ciekawostka
Ruda i czarna wiewiórka to ten sam gatunek, różnią się tylko ubarwieniem.
Z dawnych wierzeń
W mitologii nordyckiej wiewiórka Ratatosk biega po drzewie świata Yggdrasil i nosi kłótliwe wiadomości między orłem na szczycie a smokiem przy korzeniach. W średniowiecznej Europie futra wiewiórek, zwane popielicami, były cenną walutą w handlu. Na polskiej wsi mówiono, że wiewiórka przebiegająca drogę przed wozem wróży nieszczęście.