
Biegacz skórzasty
Carabus coriaceus
Największy polski biegacz, nocny drapieżnik leśnego runa. Nie lata, za to szybko biega i poluje na ślimaki, dżdżownice i owady. W Polsce objęty ochroną częściową, podobnie jak większość biegaczy z rodzaju Carabus.
Jak rozpoznać
- Długość 3 do 4 cm, matowo czarny
- Pokrywy chropowate, jakby z wyprawionej skóry
- Długie nogi, szybki bieg po ściółce
- Zaniepokojony wydziela cuchnącą ciecz
Gdzie żyje
Lasy liściaste i mieszane, wilgotne buczyny i grądy, także parki.
Kiedy go zobaczysz
Od maja do października, aktywny głównie nocą. Za dnia ukryty pod kłodami i kamieniami.
Ślady
Nie zostawia wyraźnych śladów. Czasem puste muszle ślimaków.
Ślady
Close-up of an empty snail shell among damp leaf litter and moss under a fallen log at night, faint torchlight, realistic.
Gdy go spotkasz
Nie bierz do ręki, bo broni się żrącą, śmierdzącą wydzieliną. Jeśli dotkniesz, umyj ręce i nie trzyj oczu. Nie zabieraj i nie zabijaj, gatunek jest chroniony.
Rola w lesie
Drapieżnik regulujący liczbę ślimaków, w tym nagich ślimaków, które zjadają grzyby. Pokarm dla jeży, borsuków i ptaków.
Ciekawostka
Biegacze trawią pokarm na zewnątrz ciała: zwracają soki trawienne na zdobycz i wysysają płynną treść.