
Żuk leśny
Anoplotrupes stercorosus
Najpospolitszy żuk polskich lasów, czarny z granatowo-fioletowym połyskiem od spodu. Dorosłe jedzą próchniejące szczątki roślin, odchody i stare owocniki grzybów. Kopie w ziemi korytarze, w których zostawia ściółkę dla larw.
Jak rozpoznać
- Długość 1,2 do 2 cm, krępy i wypukły
- Wierzch czarny, spód z metalicznym niebieskim lub fioletowym połyskiem
- Często spotykany na leśnych drogach
- Na ciele często drobne roztocze
Gdzie żyje
Lasy liściaste i mieszane w całej Polsce, chętniej starsze i zwarte drzewostany.
Kiedy go zobaczysz
Od kwietnia do października, najwięcej w czerwcu i we wrześniu.
Ślady
Kopczyki ziemi przy otworach norek na leśnych drogach. Wyjedzione, rozkładające się kapelusze grzybów.
Ślady
Close-up of a small mound of fresh soil next to a burrow hole on a forest dirt track, with a half-eaten rotting mushroom nearby, realistic.
Gdy go spotkasz
Zupełnie niegroźny. Jeśli leży na grzbiecie na ścieżce, możesz go delikatnie odwrócić.
Rola w lesie
Sprzątacz runa: zakopuje ściółkę i odchody, użyźnia glebę i poprawia jej przewiewność. Zjada stare, rozkładające się grzyby, pomagając w obiegu materii.
Ciekawostka
Główny korytarz, który kopią razem samiec i samica, sięga 30 do 40 cm w głąb ziemi. Roztocze na jego ciele to pasażerowie, którzy podróżują na nim do nowych miejsc.