
Wiązówka błotna
Filipendula ulmaria (L.) Maxim.
Nazwy ludowe: tawuła, królowa łąk
Tradycyjne zastosowanie
Tradycyjnie (EMA/HMPC) stosowano pomocniczo w przeziębieniu i dla zwiększenia wydalania wody przez nerki. Kwiaty zawierają związki salicylowe.
Jak wygląda
Bylina 50–150 cm wilgotnych łąk i brzegów rowów, o czerwonawej łodydze. Liście przerywano-pierzaste, od spodu białawe. Kremowobiałe, drobne kwiaty w puszystych wiechach, pachnące miodowo-migdałowo.
Zbiór
Zbiera się: kwiat.
Kiedy: czerwiec – sierpień.
Postać: napar.
Sobowtóry
- Barszcz zwyczajny i inne selerowate: białe baldachy – a wiązówka ma kremowe, puszyste wiechy i pachnie miodem z nutą migdału
Gdzie rośnie
Rośnie na wilgotnych łąkach, nad rowami i rzekami. Ma kremowe, pachnące miodem kwiaty.
Legendy i dawne wierzenia
Wiązówka była jednym z trzech świętych ziół druidów. Z jej kwiatów otrzymano kwas salicylowy, a jej dawna nazwa Spiraea dała imię aspirynie.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.