Wejdź do lasu
Trędownik bulwiasty (liść, ziele) (Scrophularia nodosa L.), ilustracja
ilustracja AI
Zielnik

Trędownik bulwiasty

Scrophularia nodosa L.

Zioło
Zbiórczerwiec – sierpieńSurowiecliście, ziele

Tradycyjne zastosowanie

W dawnym zielarstwie stosowany przeciwzapalnie i przy chorobach skóry; nazwy łacińska i polska wiążą się z dawną wiarą, że leczy skrofuły. Liście zawierają diosminę (flawon używany w lekach na żylaki) oraz harpagozyd. Nie ma monografii EMA. Badania są tylko laboratoryjne, np. działanie rozkurczowe wyciągu na izolowane jelito królika.

Jak wygląda

Bylina do 120 cm o prostej, nagiej, ostro czworokanciastej łodydze i niemiłej woni. Kłącze bulwiasto zgrubiałe. Liście naprzeciwległe, duże, jajowate i ząbkowane. Drobne kwiaty 5–8 mm, beczułkowate, dwuwargowe, górą brunatne, dołem zielonkawe, w luźnej wiesze na szczycie.

Zbiór

Zbiera się: liście, ziele.

Kiedy: czerwiec – sierpień.

Postać: okład.

Sobowtóry

Gdzie rośnie

Rośnie w wilgotnych lasach, zaroślach i nad rowami. Ma brunatne, drobne kwiaty i bulwiaste kłącze.

Legendy i dawne wierzenia

Nazwa trędownik pochodzi od trądu i skrofułów, które miał leczyć. Guzki na kłączu przypominały obrzęki, więc według nauki o sygnaturach leczono nimi obrzęki. Roślina jest lekko trująca.

Otwórz w Pracowni alchemikamieszanki, kalendarz zbioru, kociołek

Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.

Źródła