
Pokrzywa zwyczajna
Urtica dioica L.
Nazwy ludowe: koprywa, kropiewa, parzawica, pokrzywa parząca, pokrzywa wielka, pokrzywa dwupienna
Tradycyjne zastosowanie
Tradycyjnie (EMA/HMPC, liść) jako środek zwiększający ilość moczu w celu przepłukania dróg moczowych przy drobnych dolegliwościach oraz przy łagodnych bólach stawów.
Jak wygląda
Liście naprzeciwległe, jajowato-lancetowate z sercowatą nasadą i grubo piłkowanym brzegiem, pokryte włoskami parzącymi. Drobne zielone kwiaty w zwisających wiechowatych kłosach z kątów liści.
Zbiór
Zbiera się: liść, ziele, korzeń.
Kiedy: maj – wrzesień.
Postać: napar, sok ze świeżych liści, zupa/kuchnia.
Sobowtóry
- jasnota biała (głucha pokrzywa) – nie parzy, ma białe wargowe kwiaty; niegroźna
Gdzie rośnie
Rośnie wszędzie tam, gdzie gleba jest bogata w azot: przy domach, w zaroślach, olszynach, na brzegach rzek i przy kompostownikach. Gęste kępy pokrzywy często zdradzają dawne siedliska ludzi.
Legendy i dawne wierzenia
Pokrzywa w wierzeniach chroniła przed złymi mocami. Kładziono ją pod progiem i przy kołysce, a wiązki wieszano w oborach, żeby czarownice nie odbierały krowom mleka. W baśni Andersena siostra tka z pokrzyw koszule, które zdejmują czar z jej braci łabędzi.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.
