
Szczawik zajęczy
Oxalis acetosella L.
Tradycyjne zastosowanie
Kwaśne liście jedzono dawniej w sałatkach, zupach i napojach orzeźwiających. W medycynie ludowej stłuczone liście przykładano na rany, żuto je przy zapaleniu dziąseł, a napój ze świeżych liści podawano przy gorączce, jako moczopędny i jako źródło witaminy C. Nie ma monografii EMA ani badań klinicznych. Liście zawierają dużo szczawianów (podobnie jak szpinak) oraz witaminę C i rutynę.
Jak wygląda
Niska roślina lasów, 8–15 cm. Wszystkie liście wyrastają z ziemi na długich ogonkach, trójlistkowe jak u koniczyny, listki odwrotnie sercowate, w nocy i przy niepogodzie składają się i zwieszają. Kwiaty pojedyncze na długich szypułkach, 5 płatków białych lub różowawych z fioletowymi żyłkami i żółtą plamką u nasady.
Zbiór
Zbiera się: liście, kwiaty.
Kiedy: kwiecień – czerwiec.
Postać: kuchnia (kilka świeżych listków), napar.
Sobowtóry
- koniczyna – też trójlistkowa, ale listki nie są sercowate i nie mają kwaśnego smaku; niegroźna
- zawilec gajowy – białe kwiaty w tym samym lesie, ale liście dłoniasto pocięte; trujący
Gdzie rośnie
Rośnie w cienistych lasach na kwaśnej glebie. Ma trójlistkowe liście, które w nocy i przed deszczem się składają.
Legendy i dawne wierzenia
Według niektórych badaczy to szczawik, a nie koniczyna, był pierwotnym trójlistkiem, na którym święty Patryk tłumaczył Trójcę Świętą. Liście mają kwaśny smak, stąd nazwa.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.
