
Szałwia muszkatołowa
Salvia sclarea L.
Nazwy ludowe: szałwia muszkatelowa
Tradycyjne zastosowanie
Dawniej dodatek do wina i piwa oraz przyprawa do potraw. W średniowieczu stosowana „na oczy” – śluzowate nasiono wkładano do oka, by wyciągnąć ciało obce (angielska nazwa „clary” od „clear-eye”). Dziś głównie źródło olejku do perfumerii i aromaterapii. Badania dotyczą głównie olejku w laboratorium i u zwierząt; monografii EMA brak.
Jak wygląda
Dwuletnia roślina do ok. 1 m, w pierwszym roku tylko rozeta. Łodyga czworokanciasta, gruczołowato owłosiona, pachnie intensywnie. Liście duże, jajowato-sercowate, pomarszczone, nierówno ząbkowane. Kwiaty dwuwargowe, liliowe do bladoniebieskich, w nibyokółkach, schowane między dużymi różowawo-białymi przysadkami.
Zbiór
Zbiera się: ziele, olejek eteryczny z kwitnących pędów.
Kiedy: czerwiec – sierpień.
Postać: kuchnia, olejek (aromaterapia).
Sobowtóry
- Szałwia lekarska: liście mniejsze, wąskie, srebrzyste, bez dużych barwnych przysadek
- Szałwia łąkowa: niższa, kwiaty ciemnoniebieskie, bez różowawych przysadek
Gdzie rośnie
Pochodzi z rejonu Morza Śródziemnego. Uprawia się ją w ogrodach i na plantacjach.
Legendy i dawne wierzenia
Angielska nazwa clary sage pochodzi od clear eye, bo śluzem z nasion przemywano oczy. W Niemczech dodawano ją do wina zamiast chmielu, by je wzmocnić.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.

