Wejdź do lasu
Seler zwyczajny (korzeń, liść, owoc) (Apium graveolens L.), ilustracja
ilustracja AI
Zielnik

Seler zwyczajny

Apium graveolens L.

Zioło
Zbiórlipiec – październikSurowieckorzeń, liście (nać), owoce (nasiona)Ludowoselery

Nazwy ludowe: selery, seler korzeniowy, seler naciowy, seler liściowy

Tradycyjne zastosowanie

Przede wszystkim warzywo i przyprawa, uprawiane od ponad 2000 lat. W dawnych zielnikach korzeń, nać i nasiona polecano jako środek moczopędny i pobudzający trawienie. Nie ma monografii EMA dla selera i brak dobrych badań klinicznych tych zastosowań. Seler dostarcza potasu i błonnika. Za zapach odpowiadają ftalidy (np. butyloftalid i sedanolid).

Jak wygląda

Roślina dwuletnia o silnym, charakterystycznym zapachu, do 1 m. Łodyga kanciasta, pusta. Liście błyszczące, ciemnozielone, pierzaste, o rombowatych, wcinanych odcinkach; u selera naciowego z grubymi, mięsistymi ogonkami. Drobne białawe lub zielonkawobiałe kwiaty w małych baldachach bez pokryw. Owoce drobne, ok. 2 mm. U odmiany korzeniowej mięsisty, kulisty korzeń.

Zbiór

Zbiera się: korzeń, liście (nać), owoce (nasiona).

Kiedy: lipiec – październik.

Postać: kuchnia, sok, napar z nasion.

Sobowtóry

Gdzie rośnie

Uprawia się go w ogrodach i na polach. Dziki seler rośnie na słonych łąkach nad morzem.

Legendy i dawne wierzenia

Grecy wieńczyli selerem zwycięzców igrzysk nemejskich i kładli go na grobach. Mówiono o umierającym, że potrzebuje już tylko selera.

Otwórz w Pracowni alchemikamieszanki, kalendarz zbioru, kociołek

Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.

Źródła