
Pieprzyca siewna
Lepidium sativum L.
Nazwy ludowe: rzeżucha, rzeżucha ogrodowa, rzeżucha siewna
Tradycyjne zastosowanie
Przede wszystkim warzywo i przyprawa: kiełki i młode liście dodaje się do zup, sosów, sałatek i twarożków, a przed Wielkanocą wysiewa się ją jako ozdobę stołu. Jest bogata w witaminę C i bardzo bogata w witaminę K. W medycynie ludowej liście uchodziły za środek przeciwszkorbutowy i lekko moczopędny, a nasiona stosowano w okładach. Monografii EMA nie ma, a mocnych badań klinicznych brak.
Jak wygląda
Roślina jednoroczna do 30–60 cm, sinozielona. Dolne liście pierzaste, górne wąskie i całobrzegie. Drobne białe lub różowawe kwiaty o 4 płatkach w gronach. Owoc to okrągława, w górze oskrzydlona łuszczynka 5–6 mm. W kuchni zwykle widzimy kiełki z trójdzielnymi liścieniami.
Zbiór
Zbiera się: młode liście i kiełki, nasiona.
Kiedy: marzec – wrzesień.
Postać: kuchnia (kiełki, sałatki, kanapki), przyprawa.
Sobowtóry
- rzeżucha łąkowa i rzeżucha gorzka (Cardamine) – inne rośliny o tej samej nazwie ludowej; niegroźne
- tasznik pospolity – łuszczynki sercowate, nie okrągłe; niegroźny
Gdzie rośnie
Uprawia się ją jako rzeżuchę na parapetach i w ogrodach. Kiełkuje w kilka dni.
Legendy i dawne wierzenia
Rzeżucha na Wielkanoc symbolizuje budzące się życie. W Polsce sieje się ją na waciku albo ligninie w Wielkim Tygodniu, żeby zazieleniła się na święta.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.

