Wejdź do lasu
Rzeżucha łąkowa (ziele) (Cardamine pratensis L.), ilustracja
ilustracja AI
Zielnik

Rzeżucha łąkowa

Cardamine pratensis L.

Zioło
Zbiórmarzec – majSurowiecmłode liście, kwiatyLudoworzeżucha

Nazwy ludowe: rzeżucha, rzeżucha dzika

Tradycyjne zastosowanie

Brak monografii EMA. W medycynie ludowej rzeżucha łąkowa uchodziła za roślinę moczopędną i pobudzającą trawienie, a świeże liście jadano wiosną jako źródło witaminy C. Ostry smak dają związki siarki (izotiocyjaniany) jak u innych kapustowatych. Brak badań klinicznych potwierdzających działanie lecznicze.

Jak wygląda

Bylina wilgotnych łąk wysokości 15–50 cm. Przy ziemi różyczka pierzastosiecznych liści z okrągłymi listkami; listek szczytowy największy. Liście na łodydze mają wąskie, lancetowate listki. W kwietniu i maju luźne grono bladofioletowych lub białych kwiatów z 4 płatkami. Owoce to długie, wąskie łuszczyny do 25 mm.

Zbiór

Zbiera się: młode liście, kwiaty.

Kiedy: marzec – maj.

Postać: kuchnia (świeża do sałatek i twarożku).

Sobowtóry

Gdzie rośnie

Rośnie na wilgotnych łąkach. Kwitnie w kwietniu i maju na bladoliliowo.

Legendy i dawne wierzenia

Rzeżucha łąkowa była poświęcona wróżkom. W Anglii nie wolno było jej wnosić do domu ani wplatać w majowe wianki.

Otwórz w Pracowni alchemikamieszanki, kalendarz zbioru, kociołek

Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.

Źródła