
Morwa czarna
Morus nigra L.
Nazwy ludowe: morwa, jagody morwowe
Tradycyjne zastosowanie
Owoce są bardzo soczyste, słodko-kwaśne, robi się z nich marmoladę, syrop i nalewki. W medycynie ludowej morwę czarną stosowano m.in. przeciw tasiemcom (kora korzenia). Owoce zawierają antocyjany (głównie glukozyd cyjanidyny), flawonoidy i kwas chlorogenowy; badania laboratoryjne i na zwierzętach opisują działanie przeciwutleniające, a wyciąg testowano np. u szczurów z cukrzycą. Brak badań klinicznych i monografii EMA.
Jak wygląda
Drzewo 10–15 m o szerokiej, kulistej koronie. Liście owalne, zaostrzone, z sercowatą nasadą, grubo piłkowane, szorstkie i owłosione, nigdy klapowane. Kwiaty męskie w kotkach, żeńskie w krótkich główkach. Owocostany podobne do jeżyn, do 2,5 cm, dojrzewają z zielonych przez czerwone do czarnych. Gatunek wrażliwy na mróz; w Polsce rzadko uprawiany.
Zbiór
Zbiera się: owocostan, (dawniej: liść, kora korzenia).
Kiedy: lipiec – wrzesień.
Postać: syrop, sok, marmolada/kuchnia.
Sobowtóry
- morwa biała – częstsza w Polsce, liście cienkie, często klapowane, owoce zwykle białe lub różowe; też jadalne
- jeżyna – podobne owoce, ale na kolczastych pędach
Gdzie rośnie
Uprawia się ją w ogrodach na południu Polski. Owoce są ciemnofioletowe.
Legendy i dawne wierzenia
Według Owidiusza owoce morwy były białe, dopóki nie zabarwiła ich krew nieszczęśliwych kochanków, Pyrama i Tysbe, którzy zginęli pod drzewem morwy.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.
