
Jeżyna
Rubus fruticosus agg.
Nazwy ludowe: ożyna, jeżyna krzewiasta
Tradycyjne zastosowanie
Niemiecka Komisja E opisywała liść jeżyny przy niespecyficznej ostrej biegunce oraz zewnętrznie przy łagodnych stanach zapalnych jamy ustnej i gardła. Działa ściągająco dzięki garbnikom (5–14%).
Jak wygląda
Kolczasty krzew o łukowato wygiętych, często zakorzeniających się pędach. Liście dłoniasto złożone z 3–5 piłkowanych listków, kwiaty białe lub różowawe. Owoce czarne, błyszczące, nie odchodzą od dna kwiatowego.
Zbiór
Zbiera się: liść.
Kiedy: maj – czerwiec.
Postać: napar, płukanka.
Sobowtóry
- Malina: pędy wzniesione, liście od spodu białe, owoce czerwone
- Jeżyna popielica: owoce z sinym nalotem, mniej kolców
Gdzie rośnie
Rośnie w zaroślach, lasach, żywopłotach i na skrajach pól. Ma kolczaste pędy i czarne owoce dojrzewające od sierpnia do października.
Legendy i dawne wierzenia
W Anglii mówiono, że po dniu świętego Michała, 29 września, jeżyn nie wolno zbierać, bo diabeł na nie napluł. Ludzie przechodzili też pod łukiem z pędu jeżyny, wierząc, że to leczy choroby skóry.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.
