
Jeżyna popielica
Rubus caesius L.
Nazwy ludowe: ostrężyna, popielica
Tradycyjne zastosowanie
W medycynie ludowej liście, bogate w garbniki, stosowano podobnie jak liście innych jeżyn: jako ściągające przy biegunce i do płukania jamy ustnej i gardła. Suszone owoce używano jak maliny w stanach podgorączkowych. Owoce są jadalne na surowo i w przetworach, liście służą do herbatek. Własnej monografii EMA nie ma, badań klinicznych brak.
Jak wygląda
Niski krzew 0,5–2 m o cienkich, pokładających się pędach, sinawo oszronionych, z drobnymi prostymi kolcami. Liście trójlistkowe. Białe kwiaty. Owoce z nielicznych, dużych pestkowców, czarne z sinym, woskowym nalotem jak u śliwki.
Zbiór
Zbiera się: liść, owoc.
Kiedy: maj – wrzesień.
Postać: napar z liści, herbatka z liści fermentowanych, owoce (kuchnia, soki, dżemy).
Sobowtóry
- inne jeżyny – owoce czarne i błyszczące, bez sinego nalotu; niegroźne
- malina właściwa – owoc czerwony, pusty w środku; niegroźna
Gdzie rośnie
Rośnie w zaroślach nad rzekami, w łęgach i przy rowach. Owoce mają siny, woskowy nalot.
Legendy i dawne wierzenia
Według angielskiej legendy po dniu świętego Michała, 29 września, jeżyn nie wolno zbierać, bo diabeł, strącony tego dnia z nieba, spadł w krzak jeżyny i przeklął jej owoce.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.
