
Malina właściwa
Rubus idaeus L.
Nazwy ludowe: malina, malinowe liście
Tradycyjne zastosowanie
Tradycyjnie (EMA/HMPC) przy łagodnych skurczach związanych z miesiączką, łagodnych stanach zapalnych jamy ustnej i gardła oraz łagodnej biegunce.
Jak wygląda
Krzew o wzniesionych pędach z drobnymi kolcami. Liście nieparzysto pierzaste z 3–7 listków, od spodu biało kutnerowate. Owoce czerwone, łatwo zdejmowane z białego stożka.
Zbiór
Zbiera się: liść.
Kiedy: maj – czerwiec.
Postać: napar, płukanka.
Sobowtóry
- Jeżyna: pędy łukowate z mocnymi kolcami, liście 3–5-listkowe, owoce czarne
- Malina kamionka: niska, bez kolców, liście trójlistkowe
Gdzie rośnie
Rośnie w zaroślach, na zrębach, w prześwietlonych lasach i przy drogach. Liście zbiera się w czerwcu, zanim zakwitnie, a owoce w lipcu i sierpniu.
Legendy i dawne wierzenia
Grecki mit mówi, że maliny były kiedyś białe. Nimfa Ida skaleczyła się, zbierając je dla małego Zeusa, i jej krew zabarwiła owoce na czerwono. Stąd łacińska nazwa Rubus idaeus.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.
