
Mięta zielona
Mentha spicata L.
Nazwy ludowe: mięta kłosowa
Tradycyjne zastosowanie
Brak monografii EMA (monografia dotyczy mięty pieprzowej). Przede wszystkim przyprawa i herbata; tradycyjnie uważana za poprawiającą trawienie. Małe badanie (42 kobiety, 30 dni) wykazało spadek testosteronu u kobiet z zespołem policystycznych jajników pijących jej napar – to za mało, by zalecać ją jako leczenie.
Jak wygląda
Bylina 40–120 cm z grubym kłączem, w Polsce zdziczała z upraw. Łodyga naga, kwadratowa w przekroju. Liście podłużne do lancetowatych, prawie siedzące, ząbkowane, nagie. Kwiaty bladoliliowe w smukłych kłosach na szczycie pędów. Zapach słodki, kminkowy (karwon), nie mentolowy.
Zbiór
Zbiera się: liść, ziele.
Kiedy: czerwiec – wrzesień.
Postać: napar, kuchnia.
Sobowtóry
- mięta pieprzowa – liście ogonkowe, zapach mentolu; niegroźna
- inne mięty – łatwo się krzyżują; niegroźne
Gdzie rośnie
Uprawia się ją w ogrodach. Ma łagodniejszy smak niż mięta pieprzowa.
Legendy i dawne wierzenia
Mięta zielona to najstarsza uprawiana mięta. Rzymianie przywieźli ją do Brytanii, a w Maroku herbata z miętą zieloną jest znakiem gościnności.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.
