
Malina moroszka
Rubus chamaemorus L.
Nazwy ludowe: moroszka, malina nordycka
Tradycyjne zastosowanie
W krajach nordyckich dżemy i wina z moroszki to narodowy przysmak. W medycynie ludowej Północy owoce i liście stosowano jako środek przeciwgorączkowy, przeciwbiegunkowy i przeciw szkorbutowi; dzięki kwasowi benzoesowemu owoce długo się przechowują, a myśliwi w Arktyce jedli je przeciw szkorbutowi. Monografii EMA nie ma, badań klinicznych brak.
Jak wygląda
Niska roślina 10–30 cm bez kolców, z kłączem. Liście pojedyncze, sercowatonerkowate, najczęściej 5-klapowe, drobno piłkowane. Pojedyncze białe kwiaty (roślina dwupienna). Owoc złożony z kilku pestkowców, najpierw czerwony, dojrzały bursztynowopomarańczowy. Rośnie na torfowiskach wysokich.
Zbiór
Zbiera się: owoc, liść.
Kiedy: czerwiec – sierpień.
Postać: owoce i przetwory (kuchnia), napar z liści.
Sobowtóry
- malina właściwa – krzew z kolcami, owoce czerwone; niegroźna
- ostrężyny (jeżyny) – kolczaste pędy; niegroźne
Gdzie rośnie
Rośnie na torfowiskach i bagnach. W Polsce bardzo rzadka, tylko w kilku miejscach, i pod ścisłą ochroną.
Legendy i dawne wierzenia
Moroszka jest przedstawiona na fińskiej monecie dwueurowej. Lapończycy i Skandynawowie przechowywali jej owoce w beczkach z wodą na całą zimę, bo same się konserwują.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.
