
Łopian większy
Arctium lappa L. (także A. minus, A. tomentosum)
Nazwy ludowe: łopuch, rzepień, kanoniczek
Tradycyjne zastosowanie
Według monografii HMPC (EMA, 2010) tradycyjnie przy przejściowym braku apetytu, przy drobnych dolegliwościach skórnych (np. łojotok) oraz do zwiększenia ilości moczu i przepłukania dróg moczowych. Zawiera inulinę, arktygeninę i arktiinę.
Jak wygląda
Dwuletnia, wielka roślina: w 1. roku rozeta ogromnych, sercowatych liści, szarych i wojłokowatych od spodu. W 2. roku łodyga do 2 m z kulistymi, kolczastymi koszyczkami z fioletowymi kwiatami – to rzepy czepiające się sierści.
Zbiór
Zbiera się: korzeń.
Kiedy: marzec, kwiecień, wrzesień, październik.
Postać: odwar.
Sobowtóry
Gdzie rośnie
Rośnie na przydrożach, przy płotach i na nieużytkach. Ma wielkie liście i kuliste koszyczki z haczykami.
Legendy i dawne wierzenia
Szwajcarski inżynier George de Mestral wyciągał z sierści psa rzepy łopianu i tak wymyślił rzep na ubraniach. W Japonii korzeń łopianu, gobo, jest warzywem.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.
