Wejdź do lasu
Szczaw zwyczajny (liść) (Rumex acetosa L.), ilustracja
ilustracja AI
Zielnik

Szczaw zwyczajny

Rumex acetosa L.

Zioło
Zbiórkwiecień – czerwiecSurowiecliśćLudowoszczaw

Nazwy ludowe: szczaw

Tradycyjne zastosowanie

Brak monografii EMA. To przede wszystkim warzywo: młode liście z kwasem szczawiowym dają kwaśny smak zupom, sosom i sałatkom. W medycynie ludowej herbatkę ze szczawiu podawano przy dolegliwościach wątroby i nerek, a naparem płukano owrzodzoną jamę ustną i przemywano czyraki. Brak badań potwierdzających takie działanie.

Jak wygląda

Bylina łąk wysokości 30–100 cm. Liście odziomkowe na długich ogonkach, jajowato-podługowate, ze strzałkowatą nasadą o dwóch ostrych uszkach skierowanych w dół; górne siedzące, obejmujące łodygę. W maju i czerwcu wąskie wiechy drobnych, czerwonawych kwiatów. Owoce to trójgraniaste orzeszki z rdzawymi skrzydełkami.

Zbiór

Zbiera się: liść.

Kiedy: kwiecień – czerwiec.

Postać: kuchnia (zupa szczawiowa, sosy), napar, płukanka.

Sobowtóry

Gdzie rośnie

Rośnie na łąkach, pastwiskach i przydrożach. Liście są kwaśne.

Legendy i dawne wierzenia

W dawnej Polsce szczaw był pierwszą zieleniną po zimie, a zupę z niego gotowano na przednówku.

Otwórz w Pracowni alchemikamieszanki, kalendarz zbioru, kociołek

Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.

Źródła