
Kocimiętka właściwa
Nepeta cataria L.
Nazwy ludowe: kocimiętka
Tradycyjne zastosowanie
Brak monografii EMA. W medycynie ludowej napar stosowano jako środek uspokajający przy bezsenności i niepokoju, przy kolkach jelitowych, biegunce i przeziębieniu. Dziś w lecznictwie praktycznie nieużywana; brak mocnych badań klinicznych. Olejek odstrasza owady.
Jak wygląda
Bylina do 1 m przy drogach, płotach i ruinach. Łodyga czworokanciasta, krótko szaro owłosiona. Liście naprzeciwległe do 8 cm, sercowate u nasady, ząbkowane, spodem szare. Białawe, drobne kwiaty wargowe w gęstych nibyokółkach na szczytach pędów. Roztarta silnie pachnie; przyciąga koty.
Zbiór
Zbiera się: ziele.
Kiedy: lipiec – sierpień.
Postać: napar.
Sobowtóry
- melisa lekarska – liście zielone, nie szaro owłosione, zapach cytryny; niegroźna
- szanta zwyczajna – biało wełnista, kwiaty w okółkach w kątach liści; niegroźna
- pokrzywa zwyczajna – parzy, kwiaty zielone; niegroźna
Gdzie rośnie
Rośnie na przydrożach i przy płotach, uprawia się ją w ogrodach. Liście pachną mięto-cytrynowo.
Legendy i dawne wierzenia
Kocimiętka działa na wiele kotów jak magnes: tarzają się w niej i mruczą. Wiedźmy miały ją uprawiać dla swoich kotów, a w Anglii wierzono, że korzeń kocimiętki czyni łagodnych ludzi bezwzględnymi.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.


