
Jabłoń dzika
Malus sylvestris (L.) Mill.
Nazwy ludowe: płonka, jabłoń płonka, jabłoń leśna
Tradycyjne zastosowanie
Owoce są jadalne, ale twarde, cierpkie i kwaśne od kwasu jabłkowego i cytrynowego; smak wyraźnie poprawia się po przymrozkach. Dawniej jabłoń dzika była też rośliną leczniczą i podkładką dla szlachetnych odmian. Brak monografii EMA – to owoc do kuchni, nie lek.
Jak wygląda
Małe drzewo do 10 m o luźnej, kulistej koronie i skręconym pniu. Na krótkopędach młodych drzew ciernie. Liście jajowate, 3–6 cm, drobno piłkowane, od spodu prawie nagie. Kwiaty białe, różowo nabiegłe, 3–4 cm, z żółtymi pylnikami. Owoce kuliste, do 3,5 cm, zielone do żółtozielonych, twarde i kwaśne, na długich szypułkach.
Zbiór
Zbiera się: owoc.
Kiedy: wrzesień – listopad.
Postać: kuchnia (po przymrozkach), susz.
Sobowtóry
- zdziczała jabłoń domowa – pędy grube i bez cierni, spód liści wyraźnie owłosiony, owoce większe; jadalna
- grusza polna – pylniki czerwone, a nie żółte, liście z długim ogonkiem; jadalna
Gdzie rośnie
Rośnie rzadko w zaroślach, na skrajach lasów i w lasach łęgowych. Ma małe, kwaśne owoce.
Legendy i dawne wierzenia
Jabłko to owoc mitów: złote jabłka Hesperyd, jabłko niezgody i rajski owoc. W celtyckich podaniach Avalon to wyspa jabłoni, dokąd zabrano rannego króla Artura.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.
